ผมมีโอกาสได้ให้การบริบาลเด็กคนหนึ่ง ซึ่งถูกน้ำร้อนลวก แผลไม่ได้ใหญ่โตมากมาย และไม่ได้ลวกถูกอวัยวะที่สำคัญ มารดาให้ประวัติว่า ได้เตือนเด็กให้ระมัดระวังแล้ว แต่เด็กไม่เชื่อ คราวนี้ เด็กได้มีโอกาสเรียนรู้ว่า น้ำร้อนลวกให้ความรู้สึกต่อเด็กอย่างไร ระหว่างที่ผมไปดูแลเด็ก มารดาได้ตอกย้ำไปหลายครั้ง เสมือนหนึ่งต้องการจะให้เด็กได้รู้ว่า การไม่เชื่อแม่ ส่งผล อย่างไร ต่อตนเอง ผมกลับรู้สึกไปอีกแบบ การได้รับรู้ข้อเท็จจริงก่อน กับการเรียนรู้จากของจริง แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ถ้าก่อนขึ้นเครื่องบิน เด็กๆ ได้รับรู้ก่อนว่า บนเครื่องบินต้นทุนต่ำ จะไม่มีบริการอาหารบนเครื่อง แต่ถ้าหิวน้ำ เขาพร้อมจะจำหน่ายให้ในราคาพิเศษ คือน้ำอัดลม กระป๋องละ 40 บาท จากที่เคยซื้อในราคา 10 – 13 บาท หรือถ้า หิว เขาก็มีแซนวิซจำหน่ายในราคา 99 บาท จากที่เคยซื้อในราคาประมาณครึ่งๆ ถามว่า เด็กๆจะมีการเตรียมตัว หรือ เตรียมพร้อมอย่างไร หาซื้ออะไรให้เด็กได้กินรองท้องก่อน หรือจะปล่อยให้เด็ก ขึ้นไปหาซื้ออะไรกินเองบนเครื่องแล้วจดจำเอาไว้เป็นบทเรียน ว่า แพงมาก ก็ย่อมทำได้ เมื่อบินไปถึงประเทศสิงคโปร์ ประเทศนี้ มีลักษณะเป็นเกาะ น้ำประปาสามารถใช้ดื่มได้จาก ก๊อก ถ้าจะให้ปลอดภัยยิ่งขึ้น ให้ต้มก่อน ทุกโรงแรมจึงมีบริการหม้อต้มน้ำไฟฟ้าให้ ฟรี น้ำดื่มสะอาดที่วางขายเป็นขวดก็มี แต่ขายในราคา(แพง)เป็นพิเศษ คือจะขายในรูปของน้ำแร่ ราคาขวดละ 3 เหรียญ หรือคิดเป็นเงินไทย ประมาณ 70 บาท ซึ่งเคยมีเด็กคนหนึ่งไปซื้อกินมาแล้ว หากเด็กๆได้รับรู้สิ่งเหล่านี้ก่อนเดินทาง การเตรียมตัว หรือเตรียมพร้อม ย่อมดีกว่า จะปล่อยให้เด็กไปยอมเสียเงินซื้อน้ำแพงกินก่อน เก็บเอาเป็นบทเรียนหรือความทรงจำ จากนั้นจึงเรียนรู้ โดยการเก็บขวดเปล่าใบนั้นมาเติมน้ำกินฟรีที่โรงแรม ไปกินในระหว่างเที่ยว จนกว่าจะเดินทางกลับ รวมความไปถึงการเตรียมถ่าน Battery สำหรับกล้องถ่ายรูปที่มากเพียงพอ กับการไปซื้อ Battery บนเกาะเซนโตซา ที่มีราคาต่างกัน สองเท่าครึ่ง ฉันใดก็ฉันนั้น การให้เด็กได้ รับรู้ ก่อน ว่า น้ำร้อนต่างจากน้ำเย็นอย่างไร การให้เด็กได้สัมผัสความร้อนที่พอจะทนได้ และ บอกเด็กให้รู้ตัวก่อน ว่า น้ำร้อนที่อยู่ในห้อง ร้อนมากกว่านี้ หลายเท่า กับการปล่อยให้เด็กไป เรียนรู้ ด้วยตนเอง ยิ่งห้ามเด็ก ยิ่งตะโกนบอกเด็กว่า อย่าเข้าไป มีน้ำร้อนอยู่ในห้องนะ เด็กก็ยิ่งกระหายอยากรู้ ว่า น้ำที่ว่าร้อนนั้น มันเป็นอย่างไร สุดท้ายเด็กได้เรียนรู้จากน้ำร้อนของจริงจนได้ ร่างกายเต็มไปด้วยแผลน้ำร้อนลวก เจ็บตัวยังไม่เท่าไร มาเจ็บใจจากคำพูดของแม่ที่ตอกย้ำว่า สมน้ำหน้า แม่บอกแล้วไม่เชื่อ อะไรมันจะโหดร้ายมากกว่ากัน การพาเด็กไปเรียนรู้ในต่างแดน จึงมีที่มาที่ไป ด้วยเหตุผลเดียวกัน รับรู้ ก่อนการเรียนรู้ ย่อมดีกว่าเสมอ ผมถามเด็กทุกครั้งในวันเดินทางกลับว่า อีกหน่อยสอบชิงทุนได้ไปเรียนต่างประเทศ กล้าไปคนเดียวไหม เด็กทุกคนพยักหน้า มั่นใจ เพราะการ รับรู้จากการเดินทางครั้งแรกนี้ เด็กๆได้เรียนรู้ แม้จะไม่มาก แต่ก็เพียงพอ มั่นใจ และพร้อมจะเดินทางในทันทีที่มีโอกาส….