เมื่อทานอาหารเที่ยงและเก็บสัมภาระเป็นที่เรียบร้อย ผมได้ตอกย้ำให้เด็กทุกคนเก็บรักษา Passport ไว้ให้ดี หายแปลว่า ไม่ได้กลับเมืองไทย จากนั้นจึง พาลงรถไฟใต้ดินสถานีหน้าโรงแรม ชื่อ DOGHTBY GOAT เพื่อจะไปที่ สถานี WATER-FRONT จุดนี้ จะเป็นที่ตั้งของอาคาร WORLD-TRADE ซึ่งจะมี CABLE-CAR เชื่อมระหว่างเกาะสิงคโปร์ กับ เกาะ เซนโตซา แต่เนื่องจาก CABLE-CAR อยู่ในระหว่างการปิดซ่อมบำรุง เราจึงต้องข้ามไปด้วยรถบัส การเดินทางด้วยรถไฟใต้ดินก็ดี รถบัสก็ดี เด็กๆจะถูกสอนให้สำรวจเส้นทาง โดยดูจากแผนที่ กดซื้อตั๋วด้วยตนเอง แก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นด้วยตนเอง เช่น ตั๋วรถไฟใต้ดิน ทาบวางแล้วประตูไม่เปิด ให้เดินไปบอกเจ้าหน้าที่ว่า THE DOOR DO NOT OPEN เป็นต้น เด็กๆค่อนข้างจะมีความมั่นใจและสนุกกับภาษาง่ายๆที่ผมสอนให้เขาสื่อสารกับคนท้องถิ่น ที่เกาะเซนโตซา จุดแรกที่เราแวะ คือ UNDERWATER-WORLD ตื่นตาตื่นใจตามสมควรแม้จะไม่มากนัก เพราะที่เมืองไทย ไม่ว่าจะเป็น พัทยา บึงฉวาก รวมทั้งสยามพารากอน เด็กส่วนใหญ่มีโอกาสได้ไปสัมผัสมาบ้างแล้ว ที่เมืองไทยเราไม่มี คือ FOUNTAIN GARDEN โดยมีฉากหลัง เป็นตัว MERLION ขนาดมหึมา และ ARENA ที่ใช้แสดง น้ำพุดนตรี รอบแรกเป็น น้ำพุที่เริงระบำประกอบกับเสียงดนตรี แต่รอบหลังเป็น น้ำพุที่มีเสียงดนตรี และมีการแสดงแสงสี ภาพและการแสดงของนักแสดงประกอบ รวมทั้ง ตัว MERLION ที่ยืนตระหง่านเป็น BACK-GROUND อยู่ด้านหลังก็ เรืองแสง และยิงเลเซอร์ออกมาจากลูกตาร่วมด้วย เป็นภาพที่สวยงามตระการตายิ่ง เด็กๆที่มากับผม บางคนมีกล้องมา บางคนไม่มี ผมนึกถึงสมัยที่ผมบินไป London สมัยนั้น ไม่มีกล้อง Digital เป็นฟิล์มธรรมดา ผมใส่ไป หนึ่ง ม้วน แปลว่า ถ่ายได้ สามสิบหกภาพ ต้องการมากกว่านั้นจะต้องซื้อฟิล์มเพิ่ม ซึ่งมีราคาแพงมาก อย่าลืมว่า อัตราแลกเปลี่ยน ปอนด์ละ 78 บาท ผมจึงพิถีพิถันพอสมควร Location ไม่สวยจริงเอาไว้ก่อน กล้องสมัยใหม่ ถ่ายอย่างไรก็ได้ พื้นที่บน Disc มีมากมาย ไม่ชอบใจภาพไหนก็ Delete ทิ้งได้ อย่างไรก็ตาม ผมได้ถือโอกาสสอนให้เด็กรู้จักวิธีการเก็บภาพ ภาพที่ดี ควรจะสื่อความหมายได้ว่า ครั้งหนึ่งในชีวิต เราได้มาปรากฏตัวอยู่ที่ตรงจุดนี้ ใครเห็นใครก็บอกได้ว่า ภาพนี้ เราถ่ายที่เกาะเซนโตซา มีเด็กอยู่คนหนึ่ง ถ่ายรูปเก่งมาก ถ่ายทุกอย่างที่ขวางหน้า รวมทั้งหน้าของตนเอง จนกระทั่ง film ไม่หมด แต่ ถ่านหมด คำถามแรกคือ ลุงหมอ บนเกาะ มีถ่านขายไหม ผมตอบว่า มี 100 % แต่เมื่อซื้อแล้ว ไปเทียบราคากับในตลาด จึงจะรู้ซึ้งว่า มันแพงมาก แพงจนผมต้องปลอบใจว่า อย่าไปคิดว่า เราซื้อถ่าน แต่ให้คิดว่า เราซื้อภาพที่กำลังจะถ่าย ต้องไม่ลืมว่า เรามาแค่ครั้งเดียว พรุ่งนี้ เราไม่ย้อนกลับมาอีก สุดท้ายก็อดไม่ได้ ที่จะสอนให้เด็กเหล่านี้ ให้เรียนรู้ว่า การใช้ชีวิต ก็เฉกเช่นเดียวกัน คนที่ดำเนินชีวิตในแนวทางที่ถูกต้อง ชีวิตจะอยู่ยืนยาว คนที่ใช้ชีวิตอย่างคึกคะนอง ชีวิตจะสั้นเหมือนถ่านที่ว่านี้ ฉันใด ก็ ฉันนั้น….