ความรู้สึกประทับใจของทุกคนในครอบครัวศุภมิตร์ที่มีต่อ อ.สุภรี สุวรรณจูฑะ หรือ “ป้าหมอของพวกเรา” เริ่มตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ.2539 ลูกสาวคนที่สองที่ชื่อมะเหมี่ยว อายุยังไม่เต็มขวบ แต่เป็นหวัดบ่อยมาก ซึ่งคุณแม่ก็พาหาหมอที่คลีนิคย่านบางบัวทองจนครบทุกที่ จนกระทั่งย่านนนทบุรี แต่ก็บรรเทาเป็นครั้งคราว จนกระทั่งมะเหมี่ยวเป็นปอดบวม ต้องรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลนนทเวช หลังจากกลับบ้านสักระยะก็มีอาการไข้หวัด ไอมีเสมหะมาก อาการไอเป็นบ่อยมากขึ้น ทำให้คุณแม่กลุ้มใจมากมาบ่นให้พี่ที่ทำงานฟัง ก็ได้รับคำแนะนำให้พาลูกไปหา “ป้าหมอ” ที่คลีนิค วันแรกที่ไปรอตรวจคอยอยู่นานพอสมควรจึงได้เข้าตรวจ ป้าหมอใช้เวลาตรวจคนไข้แต่ละคนไม่น้อยกว่า 20 นาที จึงเข้าใจว่าทำไมทุกคนนั่งคอยโดยไม่มีใครบ่นเลย ทุกคนยินดีที่จะรอป้าหมอเพราะรู้ว่าคุ้มค่ากับการรอคอย คุณพ่อของมะเหมี่ยวยังงงมากที่ป้าหมอตรวจละเอียดมากไม่เหมือนทุกที่ที่พาลูกไป ป้าหมอจะมีภาพระบบทางเดินหายใจอยู่ด้านข้าง ซึ่งป้าหมอตรวจลูกแล้วจะอธิบายให้คุณพ่อคุณแม่ฟังถึงอาการของลูกโดยชี้ให้ดูภาพประกอบ ป้าหมอจะอธิบายกับคนไข้ทุกๆ ราย อีกทั้งยังสอนให้คุณแม่รู้ถึงวิธีการดูแลรักษาลูกในเบื้องต้นซึ่งคุณแม่ไม่เคยรู้มาก่อน “ช่างเป็นความรู้สึกประทับใจในความเอื้ออารีย์ และความเป็นกันเองของป้าหมอเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นทั้งมะเหมี่ยวและมะปรางลูกสาวคนโตอีกคนก็เป็นคนไข้ของป้าหมอมาตลอด จนกระทั่งมะเหมี่ยวอายุประมาณ 2 ขวบ ป้าหมอก็จะแนะนำให้ออกกำลังกาย ซึ่งเป็นท่าต่างๆ ที่เกี่ยวกับการบริหารปอด อาการของลูกดีขึ้นมาก มะเหมี่ยวไม่ต้องใช้เครื่องพ่นยาอีกต่อไป มะปรางและมะเหมี่ยวจะเชื่อฟังและปฏิบัติตามคำแนะนำของป้าหมอทุกอย่างด้วยความตั้งใจและเต็มใจ ทำให้คุณแม่สบายใจมากที่ลูกๆ ไม่กลัวหมอเพราะได้รับความรู้สึกที่ดีจากป้าหมอ ป้าหมอไม่ทำให้ลูกรู้สึกมีความเครียด แต่อยากหาหมอไม่กลัวเครื่องมือ ป้าหมอจะฟังปอดก็รู้ว่าจะต้องหายใจลึกๆ เวลาที่ลูกไอมากจะรีบบอกให้คุณแม่ช่วยเคาะปอดให้หน่อย รู้ว่าจะต้องเคาะปอดทั้งด้านหน้าและด้านหลัง เวลาลูกไม่สบายจะถามถึงแต่ป้าหมอ ทั้งคุณพ่อและคุณแม่ต่างก็ว่า “ลูกมีป้าหมอในดวงใจ” เป็นภาพที่ฝังในใจของลูกที่เป็นแบบอย่างที่ดี จะได้ยินแต่คำชมป้าหมอทุกครั้งที่ลูกพูดถึงอยากมาโรงพยาบาลรามาเพียงแค่อยากเห็นป้าหมอก็จะดีใจกลับบ้านไปคุยอวดให้คุณพ่อฟังทุกครั้ง มะเหมี่ยวชอบทานส้มโอ เวลาที่พ่อได้ส้มโอมาจากแม่กลอง มะเหมี่ยวจะขอคุณพ่อ “ขอส้มโอไปให้ป้าหมอหน่อยได้ไหมคะ” คุณพ่อจะยิ้มขำมากๆ ทุกครั้งถ้ามีโอกาสไปแม่กลองและได้ส้มโอสวนน้าเปี๊ยกเมื่อไร คุณพ่อก็ไม่ลืมที่จะนำมาฝากป้าหมอของลูกด้วย ระยะเวลาที่ผ่านมาเกือบ 6 ปี สิ่งที่ครอบครัวของเราได้สัมผัสกับป้าหมอคือความดีงามของป้าหมอ ความเป็นหมอด้วยจิตวิญญาณ น่ายกย่อง มีคุณค่าแก่คนรุ่นหลังที่จะยึดแบบอย่างที่ดีงามในคุณค่าของความเป็นหมออย่างแท้จริง ถึงแม้วันนี้ป้าหมอจะเกษียณไปจากโรงพยาบาลรามาธิบดี แต่ป้าหมอก็จะเป็นผู้มีพระคุณและทรงคุณค่าที่จะไม่มีวันเกษียณไปจากใจของพวกเราทุกคนในครอบครัวศุภมิตร์ค่ะ”

พี่หมอของน้อง ๆ – ป้าหมอของเด็ก ๆ

       24 ปีแล้วที่ผมและ “ติ๋ว ดวงขวัญ” ได้รู้จัก “พี่หมอสุภรี สุวรรณจูฑะ” “พี่หมอ” เป็นสัญลักษณ์ของผู้มีอารมณ์ดี และความอบอุ่นใจเมื่ออยู่ใกล้ พร้อมเต็มร้อยที่จะดูแลรักษาตั้งแต่ เด็กเล็กแบเบาะ ไปจนเด็กโค่งให้หายป่วยไข้ “พี่หมอ” เป็นผู้นิยมไทย ใช้ชุดที่ตัดด้วยผ้าไหมเสมอ

       เมื่อปี 2522 เป็นครั้งแรกที่พาลูกสาวไปรอพบพี่หมอ เมื่อครั้งออกคลีนิกที่โรงพยาบาลแพทย์สุขุมวิท รอนานมากกว่า 2 ชั่วโมงแต่ก็คุ้มค่า “ตอง” ขณะอายุ 3 ขวบ เป็นไข้ เป็นหวัด หายใจไม่ออก ป่วยตลอดปี ตั้งแต่เกิด “พี่หมอ” ได้ตรวจรักษาด้วยความเอาใจใส่ ซักถามอาการ อย่างละเอียด รวมทั้งอธิบายข้อซักถามอย่างละเอียดอย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อย เรื่องนี้เป็นปกติของ “พี่หมอ” ซึ่งอุทิศเวลาแก่เด็กป่วยแต่ละรายมากอย่างยิ่ง ซึ่งแปลว่า “พี่หมอ” มีเวลาที่บ้านน้อยลงสำหรับ “อ้อและนันท์” รวมทั้ง “พี่หมอ พลตำรวจตรี ทัศนะฯ” ด้วย

       ปี 2523 “พี่หมอ” ตกลงใจย้ายไปออกคลีนิกใกล้บ้าน แทนแพทย์สุขุมวิท เพื่อให้มีเวลาสำหรับครอบครัวเพิ่มมากขึ้น “ติ๋ว” ได้มีโอกาสช่วย “พี่หมอ” ออกแบบต่อเติม ปรับปรุงและตกแต่งตึก 4 ชั้น ซึ่ง “พี่หมอ” ได้ซื้อไว้ก่อนแล้ว เฟอร์นิเจอร์ช่างเซี่ยงไฮ้ ฝีมือเรียบร้อย แข็งแรง สีสรรสวยงาม ชั้นลอยเป็นบริเวณให้เด็กพัก-เล่น รอตรวจ ผนังเขียนสีน้ำมันรูปป่า แนวการ์ตูน มีลำธารไหลผ่าน และมีสิงสาราสัตว์นานาชนิดในอิริยาบทต่าง ๆ ฝีมือคุณนิเวศน์ แก้วหล้า โยธาธิการจังหวัดพะเยา ป้ายชื่อคลีนิกกล่องไฟรูปปอด เครื่องมือ เครื่องใช้ “พี่หมอ” พิถีพิถันกับทุกส่วนจนทุกอย่างเรียบร้อย วันที่ 20 พฤษภาคม 2523 “พี่หมอ” ทำบุญเปิด “สุภรีคลีนิก” ถนนอำนวยสงคราม (เดิน 10 นาทีถึงบ้าน) “ตอง” ได้ประเดิมเป็นคนไข้รายแรก และยังคงไปกวน “ป้าหมอ” แม้นาน ๆ ครั้ง ทั้งที่จบสถาปัตย์มา 3 ปีแล้ว เด็กเจ็บอยู่ไกลถึงไหน ๆ ก็ต้องมาให้ “ป้าหมอ” ตรวจรักษา เด็กเก่าหายแล้ว เด็กใหม่เข้ามาแทน “พี่หมอ” ดูแลทั้งคนไข้ทั้งทีมงานในคลีนิกอย่างอบอุ่น แม้ต้องรับรองผู้ปกครองและให้การรักษาจนเด็กคนสุดท้าย อย่างเหน็ดเหนื่อยเพียงใด “พี่หมอ” และทีมงานคลีนิกก็ยังยิ้มแย้มน่ารักเสมอ

       ครอบครัวผม โชคดี ได้ใกล้ชิดสนิทคุ้นเคยกับทั้ง “พี่หมอ พี่หมอทัศนะ อ้อและนันท์” ตัวผมเองรู้สึกเหมือนเป็นน้องชายของ “พี่หมอและพี่หมอทัศนะ” ผมเชื่อว่า “พี่หมอ” คงเช่นกันเพราะ “พี่หมอ” ไม่เฉพาะห่วงใยดูแล “ตอง-เตย” (ลูกสาวผม) ด้านความเจ็บป่วย แต่ได้ดูแลไปถึงขั้นจัดการให้ “ตอง” เข้าอนุบาลที่ ร.ร.ราชินีบน และ “เตย” เข้าอนุบาลละอออุทิศ ซึ่งเป็นพระคุณแก่ผมและลูกทั้งสอง

       บ้านพี่หมออยู่ในซอยใกล้สี่แยกบางกระบือ เป็นบ้านไม้สองชั้นของเดิมที่คุณแม่ “พี่หมอ” ซื้อพร้อมที่ดินจากหม่อมเจ้าชายพระองค์หนึ่ง เมื่อปี 2493 “ติ๋ว” ซึ่งเป็นสถาปนิกจึงมีโอกาสช่วย “พี่หมอ” และ “พี่หมอทัศนะ” ดำเนินนโยบาย “อนุรักษ์บ้านเดิม แต่ปรับปรุงให้สะดวกและสนองความต้องการใช้ประโยชน์ในแต่ละช่วงเวลา” ซึ่งเป็นนโยบายยั่งยืนตลอดมาของ “พี่หมอ” สำหรับงานโรงพยาบาลรามาธิบดี นั้น “ติ๋ว” ได้รับมอบหมายจาก “พี่หมอ” ให้เป็นผู้ออกแบบ ปรับปรุง และตกแต่ง หลายส่วนของ ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ เช่น ห้องประชุม หอผู้ป่วยเด็ก 1 เด็ก 2 เด็ก 5 และ NICU เด็กเล็ก เป็นต้น โดยได้รับประกาศเกียรติคุณมาหลายใบ

       เมื่อถาม “ตอง-เตย” ว่า เอ่ยถึง “ป้าหมอ” แล้ว นึกถึงอะไร คำตอบ คือ ชุดผ้าไทย เสียงหัวเราะแจ่มใส อารมณ์ดี วิตามินซี ลูกโป่ง ยาอักเสบปึกใหญ่ ฉีดยาเก่ง กาแฟเย็น และวันคริสต์มาส ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเกิด “ป้าหมอ” ขนมมากมาย

       หลังเกษียณอายุราชการในเดือนตุลาคม 2545 นี้แล้ว ผมเชื่อว่า “พี่หมอ” จะมีเวลาได้ทำประโยชน์แก่สังคมส่วนรวมได้กว้างขวางยิ่งขึ้น และยังคงเป็น “ป้าหมอ” ขวัญใจของเด็ก ๆ อยู่เสมอ