หมายถึง ภาวะที่มีการตีบแคบลงของทางเดินหายใจ ทำให้มีการกระตุ้นสมองและทำให้ตื่นบ่อยๆ (hyperarousal) แต่ไม่มีความผิดปกติของการหายใจ เช่น หายใจลำบากหรือหยุดหายใจ ฯลฯ

       การวินิจฉัย ที่ดีที่สุดคือตรวจด้วย esophageal monometer ซึ่งเป็นการตรวจมาตรฐานที่ใช้วินิจฉัย เนื่องจากการตีบแคบของทางเดินหายใจจะทำให้ผู้ป่วยมีความดันในช่องอก (intrathoracic pressure) เป็นลบมากกว่าปกติ สามารถวัดได้จาก esophageal monometer  แต่ในทางปฏิบัติการใส่ esophageal monometer จะทำให้ผู้ป่วยนอนหลับได้ยาก การใส่ในเด็กทำได้ลำบาก จึงมีที่ใช้ในเวชปฏิบัติน้อย ทางเลือกอื่นที่สามารถนำมาช่วยในการวินิจฉัยคือ การสังเกตว่ามีการใช้แรงในการหายใจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เกิด arousal ซึ่งสามารถเห็นได้จากการบันทึกข้อมูลในเครื่อง polysomnography  

       การรักษา ควรรักษาปัจจัยที่กระตุ้นทำให้เกิดการตีบแคบของทางเดินหายใจ เช่น รักษาเยื่อบุจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ด้วยคอร์ติโคสตีรอยด์ชนิดพ่นจมูกแล้วติดตามดูอาการ หรือผ่าตัดต่อมทอนซิลและอะดี
นอยด์ออก (adenotonsillectomy) ในรายที่ไม่ดีขึ้น

รูปที่ 1  Polysomnography ของคนไข้ มีความผิดปกติที่พบได้คือ 1) Pressure transducer flow lead (PFT2) มียอดตัด ซึ่งแสดงถึง partial airway       obstruction  2) ที่ chest lead มีการเพิ่มขึ้นของ respiratory effort จนทำให้มี arousal และ EMG (chin) มี activity มากขึ้น